Pęk pampasów „Pampas”

Pięć źdźbeł trawy pampasowej o długości około stu centymetrów, ciętych na przełomie września i października, kiedy pióropusz jest już rozwinięty, ale jeszcze się nie sypie. Kolor naturalny, od kremu do jasnego beżu, bez barwienia i bez brokatu.

Po ścięciu susz stoi u mnie w pionie przez trzy tygodnie, a przed pakowaniem każdy pióropusz spryskuję lakierem bezbarwnym — to jedyny moment, w którym używam czegokolwiek poza rośliną. Bez tego pampas sypie się w domu przy każdym przeciągu. Łodygi przycinam na jedną długość, ale możesz je skrócić sekatorem pod swój wazon.

Do wysokiego wazonu, na podłogę obok fotela albo w kąt przy oknie. Pasuje do wnętrz w beżach i bieli, do gliny i do surowego drewna. Jeden pęk wystarcza na spory kąt pokoju; dwa to już las.

Ustawić z dala od kaloryfera i od okna, które przez pół dnia bije słońcem. Rozczesywać palcami raz na kilka miesięcy, od dołu ku górze. Trawy zblakną do jaśniejszej barwy i zrobią się łamliwe — proszę o tym pamiętać przy przestawianiu wazonu. Nie odkurzać odkurzaczem, nawet na najniższym biegu.